مردم هشيار نكردذ تا « 1 » شراب اندر معدهء وى « 2 » بجاى بوذ و « 3 » هشيار آنكاه كردذ كه شراب « 4 » از معده فرو « 5 » كدرذ ، وز بس « 6 » مى خام كه از انكور رسيده كرده بوند عصير كه از انگور ( f . 137 ) ترش شيرين كرده بوند « 7 » وز همه شرابها اين شراب ضعيف‌تر بوذ و مر ناقهان را موافق بوذ و جن بسيار خورند شكم باذ افكنذ و برايذ . باز شراب ميويزى جن از ميويز شيرين كرده بوند « 7 » و ميويز « 8 » را به آب بجوشانيده بوند و اب جند ميويز به وزن دوبار بوذه بوذ و به آخر اندكى انگبين افكنده بوند اندر وى و تمام تلخ كشته بوذ و صافى كرده باشند بجكه و تمام كنانه شذه باشد و بوذ كى اين شراب ده سال بدارذ و نيز بيشتر و سخت خوش باشذ « 9 » و لكن به شراب انكورى نرسد بمنفعت « 10 » و هضم كند طعام را و قراقر و نفخ ببرذ ، وز « 11 » بس اين آن شراب كه ثابت « 12 » معسول « 13 » خواندش و اين آن بوذ كه ميويز را جوبكها باك كند « 14 » و باز به آب بجوشانذ « 15 » و باز بيكى سبذ اندر ببالايذ و باز اندر غجى « 16 » كنذ اعنى شير زنه و اندكى شكر و باذام كوفته بوى اندر كند « 14 » و جندانى بزنذ تا [ برسد ] « 17 » صفت مىكند كه اين سخت موافق آيذ مر معده را و سينه را و جكر را جه ميويز را [ موافقتست ] « 18 » مر مزاج جكر را « 19 » و سينه را ، وز « 11 »

--> ( 1 ) - ب ه : اين ( 2 ) - ف : او ( 3 ) - ف : « و » ندارد ( 4 ) - ب ه : . . . ، صح . م : و تا شراب سركه نكردد اندر معده فرو نكذرد و مردم هشيار نكردد . ( 5 ) - ف : فروذ ( 6 ) - ف : و سبس ( 7 - 7 ) - ف : ندارد ( 8 ) - ف : مويز ( 9 ) - ف : بوذ ( 10 ) - ب ه : و هضم طعام ، صح ( 11 ) - ف : و از ( 12 ) - ب ه : بن قرّه . م : ثابت بن قره كفت او را ( 13 ) - ف : مغسول . ( 14 ) - ف : كنند ( 15 ) - ف : بجوشانند ( 16 ) - ف : عچى م : و او را بغج جرخشت اندر كنند و بزنند ( 17 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . ب ه : سرد شود ( 18 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : موافقست . ( 19 ) - ف : « را » ندارذ